martıların efendisi
- Detaycı bir başak burcu insanı olarak elbette ama elbette filmdeki mantık hatalarını sıralamam farz:
1- şenol, düzeldikten ve normale döndükten sonra, dul komşu kadınla imam nikâhı kıydırtan dar dünya görüşüne sahip ailesiyle yaşarken, abisinin beyaz eşya dükkânının kasasına bakarken bohemliğin b'sini bilmezken; nasıl oluyor da deliyken bohem bir adamdı? Bohem yaşamayı hiç bilmiyordu ki! Mef'in, şenol'dan daha çok gideri var :)
2- Son sahne öeh yaniydi. şenol'un yırtık pırtık pelerinini tekrar giydiğinde, bir anda normalken tekrar delirmesi ve deliliğine ait tiklerini yapmaya başlaması nükseden şizofreniden daha çok nükseden egzorsizm gibiydi :) Pelerini veren Suphi'nin intihar eden şenol'a hiçbir müdahalede bulunmaması sahnenin saçmalığının üzerine tüy dikti. Hiçbir insan intihar eden bir kişiye karşı kayıtsız kalmaz ki.. Deli güllabicisi Suphi, bir kişinin intihar etme hakkına saygı gösterecek incelikte biri de değil ki ! şenol'u derdest edip,refleks olarak direkt şakir'i aramalıydı.
3-Lobotomivari ilkel elektrik verme tedavisi de mantık dahilinde sayılmazdı.
4- 90larda düşünce suçundan dolayı işkence görmek var mıydı yahu? Varsa ben hiç duymadım.
Filmde mantık hatası içermeyen sahneler de vardı tabi; hayatında hiç (ya da hemen hemen hiç) sevişmemiş Mef'in, yoğun heyecandan dolayı neredeyse bir dakikadan daha kısa sürede boşalması mantıklıydı :)
tümünü gör