Bu dizinin en çok "yalın mutluluklar"ını seviyorum... Meltem Cumbul, Milliyet Sanat'a verdiği röportajda kendisini mutlu eden şeylerden bahsederken mutluluğun, köpeği Paşa'nın her dışarı çıkıştaki zıplama hâli olduğunu söylemiş. Az evvel okudum.. Dizide de buna benzer "yalın mutluluklar" gözlemliyoruz hep. Bodrum Masalı'nda aile üyelerinin teker teker yüzüne zoom yapılırken, sanki Puppy de ailenin bir üyesiymiş gibi yüzüne zoom yapılması detayını farkettim ve çok sevdim.. Sevginin Puppy ile de ifade edilmesi çok güzel. Puppy anlaşılan en çok şevval Sam'ı seviyor, hayvanlar herkesi sever ama tek bir kişiyi anne olarak algılar, Puppy de şevval Sam'ı anne olarak benimsemiş gibi. Diziden yalın mutluluklar örneği çok verebiliriz. Benim en sevdiğim "yalın mutluluk", Faryalı'nın, Yıldız'ın ve tüm çocukların hep beraber aynı masanın etrafında yemek yemesiydi. Sofrada sadece kuru fasulye, cacık, turşu vardı... (gorsel:15731) Ve mutluluğun aynı somyadaki hâlinin aynı sofra etrafındaki hâli gibiydiler.