inkomplet uterovajinal prolapsus
- kadınları etkileyen ve 4500 yıl önceki en eski tıbbi kayıtlarda da rastalanan bir sorundur. uterovajinal prolapsus pelvisteki; üretra, mesane, uterus ve rektum gibi organların vajene sarkması olarak tanımlanabilir. pelvik tabanın prolapsusu nasıl önlediğini açıklayan iki mekanik prensip vardır: bunlardan birincisi uterus ve vajina pelvik duvarlara ligament ve fasyalar vasıtasıyla tutunmuştur. i̇kincisi levator ani kasları bu organların lümenerini daraltarak ilgili organların üzerine oturabileceği tıkayıcı bir tabaka oluşturur.
nedenleri:
pelvik organ prolapsusu için risk faktörleri:
i̇leri yaş
karın içi basınç artışı
ağır yük kaldırma
kabızlık
obezite
vajinal doğum
kemik pelvisin şekli ve yönü
geçirilmiş histerektomi
erken yaşta ilk doğum
vajinal doğumla sonuçlanmayan gebelikler
i̇laçlar: selektif östrojen reseptör modülatörleri
zor doğumla ilişkili obstetrik faktörler
forseps ile doğum
doğumun ikinci evresinde uzama
4500gramın üzerinde doğum ağırlığı
kalıtımsal faktörler
irk veya etnik köken
ailede pelvik organ prolapsusu öyküsü
bağ dokusu hastalıkları
doğumlar sırasında pelvik taban travmaya maruz kalmakta ve bunun sonucunda pelvik organların doku desteği azalmaktadır. vajinal doğum, özellikle multiparite, fasya ve ligamanların zayıflamasına neden olabilmektedir. uzamış doğum, iri bebek doğurma perineal travmaya neden olan başlıca nedenler arasında sayılabilir.
menopozda, azalan östrojen nedeniyle bağ dokusu gücünde azalmasına bağlı genital prolapsus görülebilmektedir. östrogen kollagen yapımını artırdığından eksikliğinde bağ dokusu zayıflığı gelişebilmektedir.
genital prolapsusun tanımlanması ve derecesinin belirlenmesi
kadınlardaki prolapsusun özelliğini tarif etmek için şunlara bakılmaktadır:
genital traktusun hangi kısmının veya kısımlarının prolabe olduğu
vajinal duvarın veya serviksin aşağı doğru ne kadar indiği belirtilmektedir.
anterior prolapsus: ön vajinal duvar desteği bozulması sonucunda üretrosel/sistosel oluşmaktadır. ikınma sırasında alt ön vajen duvarının himenal (kızlık zarı) halka seviyesine desenesusu üretrosel için tipiktir ve sıklıkla stres inkontinansı olan hastalarda görülür.
santral prolapsus; uterus normal yerinden aşağı doğru inerse uterin prolapsus terimi kullanılır. uterusu alınmış hastalarda vajinal apeksin normalden aşağı doğru yer değiştermesine vajinal apeks prolapsusu adı verilir. uterus prolapsusununun şiddetini belirlemek için serviksin (rahşm ağzının) lokalizasyonu göz önüne alınır. posterior prolapsus: rektosel/enterosel: enteroselin tanısı için hasta ıkındırılır ve bu durumda rektumla vajina arasında ince barsakların oluşturduğu kitle saptanır. rektosel; ön rektum duvarının vajene doğru balonlaşmasına izin veren bir cep oluşumudur.
bulgular
nonspesifik:
dokuların gerilmesine bağlı sakral ağrı
cinsel birliktelik problemleri
vajende ele gelen kitle
ön duvar prolapsuslarında
sık idrara çıkma
ani idrar hissi
i̇drar kaçırma
uterus prolapsuslarında
perineal ıslaklık hissi
ülserasyon gelişimi- ülser gelişen durumlarda kanama ve akıntı
arka duvar prolapsuslarında
defekasyon alışkanlığında değişiklikler
kabızlık
tedavi
cerrahi dışı
pelvik kas egzersizleri
pesser kullanımı- vajene yerleştirien pelvik organlara destek oluşturan plastik bir halkadır. pesser yerleştirilmesi öncesinde vajinal atrofi olan olgular 6 hafta süre ile lokal östrojen krem ile tedavi edilir. pesserler haftada bir kez yerinden çıkarılıp ve bir gece dışarıda bırakılması ve sabahında tekrar yerleştirilmesi önerilmektedir.çıkarılan pesser ılık su ile yıkanır.i̇lk uygulama sonrasında 2.haftada muayene yapılır. akıntı veya erozyon yok ise 4. haftada tekrar muayene edilir. eğer anormal bulgular yoksa 6.haftada tekrar muayene edilir. en uygun pesser kontrol aralığı 3 ay veya kötü kokulu akıntı veya erozyon saptandığı durumda olmalıdır.
cerrahi tedavi
anterior kolporafi
posterior kolporafi
vajinal histerektomi
sakrokolpopeksi
sakrospinöz fiksasyon
tümünü gör
