passengers
-
geçtiğimiz haftalarda "uzay yolcuları" adıyla vizyona giren film. başrollerde chris pratt ve jennifer lawrence var.
konusu çok hoş. dünyadaki hayatından vazgeçip başka bir gezegende hayat kurmak üzere yola çıkan insanların bindiği bir uzay gemisi var ve bu geminin yolculuğu 120 yıl sürüyor. bu 120 yıllık yolculukta insanlar özel kapsüllerde uyutuluyorlar -tabi ki yaşlanmıyorlar- ve gemi otopilotla varacağı gezegene doğru yol alıyor. plan, varış noktasına 4 ay kala bütün yolcuları ve personeli uyandırıp, 4 ay boyunca gemide eğitim vermek ve insanları yeni hayatlarına hazırlamak. ancak bir takım aksilikler sebebiyle "asla olmaz" denen şey oluyor ve varış noktasına 90 yıl kala yolculardan birinin kapsülü bozulduğu için adam uyanıyor. ve film başlıyor.
çıktığı günden itibaren feci gömülen bi film oldu bu. la la land'i niye o kadar övdüklerini anlamadığım gibi bunu da neden gömdüklerini anlamadım, ters bi insansam demek. ben beğendim şahsen. tabi ki muhteşem bir film değildi, herkesin söylediği gibi bu konudan çok daha iyi bir film yapılabilirdi, orası ayrı. ama tutup da "berbat bi filmdi, iğreçti" demeyi de abartı buluyorum. ben keyifli zaman geçirdim, izlerken hiç sıkılmadım. görsellik zaten güzel. chris pratt güzel. -lawrence'ı sevmiyorum ben- daha ne olsun ?
aksiyon sıkıştırdıkları sahneler klişeydi, kabul ediyorum. final etkileyici değildi. özellikle ben kızın adamı yalnız bırakıp otodoktorda uyuyacağını ve yeni gezegende uyanacağını düşünmüştüm, öyle olmayınca bi hayal kırıklığı yaşamadım değil. yine de güzeldi bence. sevdim ben ya. seviyorum böyle filmleri.
tümünü gör