erkeklerin gittikçe kılıbıklaşıp bir tuhaf olması
-
ara ara sözlüklerde görüp utandığım sosyolojik evrim.
vito corleone gibi "aile" kavramına önem veren yarı-sert, gerçek erkekler gitti, fatmagül'ün ağlak suratını iki sezon çeken ibnemsi adamlar geldi. hala da acun macun izleyip 'evet bu hafta sörvöyvör'da ayşe çok hatalıydı' yazıyorlar. akıl almıyor amk.
yemek yapan tipler türedi. normal yemek değil. yoksa arada mangal yapar, güveç yapar eski delikanlılar.
şimdikiler ekmeği ördek şeklinde kesiyor, yok efendim domatesi oyup kalp yapıyor. yemeği tadıp marine edilmiş mi falan diye soruyor. adam o kadar meraklı ki, sevgilim için yemek yapmak asli görevim diyor. kafada bandana.
akşam eve gelince iki tabak yemek yiyip sevdiceğimizi penislemek gerikafalılık gibi lanse ediliyor.
solcular utanmasa "pamuğum ben domalayım sen sok" der dostlar. bu tür solculuklarla icat çıkaranlara aldanmayalım.
şurada ıssız adam izleyip havuçlu tarçınlı kek yap dersiniz birine, havucunu sikerim deyip tokatı basar. gerçeklere dönmekte fayda var.
acı ama gerçek.
